Koivijver-Fred-Schoolderman

koivijver_schoolderman1

koivijver_schoolderman1

koivijver_schoolderman2

koivijver_schoolderman2

Dit is een leuk initiatief. Ik heb zoveel foto’s van mijn vijver, dat ik het verrekte moeilijk vind om daaruit maar 2 foto’s te selecteren. Ik ben dus zo vrij geweest om er 3 op te sturen en ik laat het aan jou over om daar 2 van uit te kiezen.

Hoe ik begonnen ben

Voor pakweg 10 jaar geleden ben ik met koi’s begonnen en zoals de meeste onder ons zonder echt te weten waarmee.  Ik vond koi karpers wel mooie vissen om te zien, dus vijver graven en vissen erin. Ik was wel zover geïnformeerd, dat je daarbij een filter en een uv-lamp nodig had, maar dat het e.e.a. in verhouding moest staan tot de omvang van de vijver en het visbestand, daar had ik geen idee van. Ik had toen een behoorlijke tuin, dus een vijver van ca. 8 m3 was op zich niet verkeerd voor een beginneling. Echter, de capaciteit van het filtertje en de uv-lamp die ik toen had heb ik nu op mijn quarantainebak staan. Dieper dan 50 cm kon je dan ook niet in de vijver kijken, dus alles behalve helder water.

Beginners fouten (verkeerde wijze van bezuinigen)

Ik had een bonte verzameling van vissen. Naaste Europese koi’s, want die zijn immers lekker goedkoop, had ik ook steuren. Destijds verklaarde ik mensen voor gestoord, die honderden euro’s voor een visje uitgaven, want dat zag ik er zelf niet aan af. Nu weet ik wel beter. Voeren… natuurlijk deed ik dat, maar niet met speciaal koivoer. Gewoon universeel voer en steurvoer, want dat vraten de koi’s immers ook. Planten in de vijver – jazeker,  maar dan wel langs de randen. In substraat – welnee, gewoon in een bak met zand. Last van katten en reigers –  nou reken maar. Het vijverwater stond nog geen 10 cm van de vijverrand af, met als gevolg dat katten de kleinere vissen er zo uit konden tikken. Een zuurstofpomp in de vijver – nee hoor, daarvoor in de plaats had ik een laag van 20 cm substraat op de bodem gelegd, dat gaf zo heb ik mij laten vertellen ook zuurstof. Niet wetende dat ik daarmee een broeikast voor bacteriën en parasieten had gecreëerd. Vissterfte – ja hoor,  met vaste regelmaat, maar met de steuren ging het wonderwel heel lang goed totdat er een hittegolf uitbrak. Met name steuren hebben namelijk heel veel zuurstof nodig en die legden dan ook het loodje. Best wel pijnlijk want die waren inmiddels meer dan een meter lang. Achteraf bezien onbegrijpelijk, dat ze het nog zolang hebben uitgehouden.

Mijn huidige vijver

Voor ca. 4 jaar terug ben ik pas echt met het zogenaamde koi virus besmet geraakt en het wordt eerlijk gezegd hoe langer hoe erger. Het is mijn grootste hobby en passie geworden en ik geniet er elke dag weer van om de koi’s in de vijver te zien rondzwemmen. Sinds 3 jaar ben ik lid van de Nishikigoi Vereniging en bezoek elke jaar dan ook de koishow in Arcen. Over mijn huidige vijver (Japanse stijl) is dan ook redelijk goed nagedacht en met trost kan ik zeggen dat ik die samen met mijn vrouw zelf heb aangelegd. De gehele ombouw is van hardhout en demontabel, omdat alles is geschroefd.  De vijver is weliswaar iets kleiner dan de vorige (ca. 7 m3), maar ik heb er nu een filter bij staan met een capaciteit van zo’n 30.000 liter. Mijns inziens het meeste belangrijke van een koivijver. Naast de mechanische filter heb ik voor 2 jaar terug ook een moerasfilter aangelegd en de vijver helemaal overkapt en sindsdien heb ik geen last meer van ziektes. Voor die tijd had ik om de haverklap ziektes in de vijver, schimmel, wondgaten, buikwaterzucht en zelfs kieuwrot. Ik ben een vermogen aan medicijnen en vissen kwijtgeraakt. Anders dan een mechanische filter, neemt een moerasfilter het teveel aan amoniak en nitriet op, stoffen die gevaarlijk zijn voor de koi’s. Naast een mechanische filter, zweer ik nu dan ook bij een (aanvullende) moerasfilter. Wellicht ook leuk om te weten is dat ik in het moerasgedeelte een zonnebaarsje heb zwemmen. Eerst had ik het zonnebaarsje gewoon bij de koi’s in de vijver, maar dat ging niet goed. Er doen heel veel tegenstrijdige verhalen de ronde over zonnebaarsjes. Feit is echter, dat een zonnebaars een rover is en levendaas eet. Wanneer hij in de vijver dan ook geen eten  kan vinden (larven, bloedzuigers etc.) dan kun je er donder op zeggen, dat hij de andere vissen zal aanvallen. Tot mijn grote schrik zag ik op een gegeven moment dat een Asaki een stukje van zijn vin miste. Nadat ik de zonnebaars in de moerasfilter heb gedaan heb ik daar geen last meer van gehad en met de vin van de Asaki is het ook goed gekomen. De overkapping heb gedaan, omdat ik de tuin op het zuiden heb liggen, dus volop zon en omdat er een paar straten verderop gigantische hoge bomen staan waar ik met name in het voorjaar bij een beetje wind qua vuil behoorlijk veel last van had.

Zorg en onderhoud

De mechanische filter is echter niet graffiti, maar pomp gevoed. Ik wist en weet namelijk nog steeds niet hoelang ik hier nog blijf wonen, waardoor het mij praktischer leek voorlopig voor een pompgevoede filter te kiezen (scheelt minder graafwerk). Verder heb ik een pomp in de vijver staan van 8.500 liter, een zware zuurstofpomp en een vijververwarming voor de winter. Verder heb ik nog een lichtere zuurstofpomp heb ik in de filter zitten. De vissen die ik er nu in heb zitten 26 stuks (veel teveel) zijn verschillende soorten en qua verzamelling dus nog steeds bont te noemen, maar dan wel Japanse koi’s en dat van een uitstekende kwaliteit en uiteraard geen steuren meer. Ik heb er vissen bij zitten die ik klein (20-25 cm) heb gekocht voor een prijs van € 350,- per stuk, dus heel andere koek dan vroeger. De oudste koi’s in mijn vijver zijn 4 jaar oud, waarvan sommigen inmiddels meer 65 cm zijn. Mijn koi’s geef ik nu kwaliteitsvoer (5 kg zakje € 60,-) gecombineerd met om de andere dag een portie Chinese zijderupsen. Elke week worden de eerste 2 kamers van  de filter schoongemaakt, alsook de  pomp en de zijkanten van het vijverfolie (aanslag). Het water wordt vervolgens 1 x per 2 weken voor 30% ververst, waarna er bacteriën en mineralen aan het water worden toegevoegd. Eenmaal per maand wordt de vijverbodem schoon gezogen. De eerlijkheid gebied mij echter te zeggen, dat het onderhoud van de vijver en de koi’s wegens tijdgebrek hoofdzakelijk door mijn vrouw wordt uitgevoerd en die is gelukkig al net zo of misschien nog wel erger behept met de koi’s dan ik. Ondanks de overbezetting doen de koi’s het dankzij haar goede zorgen dan ook uitstekend. Het is mij echter duidelijk, dat dit niet een gezonde situatie is. Ik sta nu dan ook voor de keus, 70% van mijn koi’s weg doen of de vijver aanmerkelijk groter maken.

Mijn plannen op korte termijn

Het gaat ons teveel aan het hard om 70% van de koi’s weg te doen, die met zoveel zorg en aandacht zijn grootgebracht.  Een enorme dilemma, maar wij hebben besloten om op korte termijn de vijver aanmerkelijk groter te maken tot ca. 16 m3 en ook al is dat misschien maar voor korte duur.  De schetsen en begroting daarvoor heb ik al klaarliggen. De vijver wordt 4 x 2 x 2 mtr. Het moerasgedeelte 200 l x 85 br. x 60 cm. diepte. Er worden 2 bodemdrains aangebracht die uitkomen in een pompput en een afvoer direct naar het riool. In principe dus vergelijkbaar met het graffiti systeem. Het vuil wordt dan immers automatisch van de vloerbodem weggezogen. Omdat het maar voor een beperkte duur is, wordt de vijver niet gemetseld, maar van gesield multiplexplaten  opgetrokken en met piepschuimplaten geïsoleerd. Waar ik nog wel mee zit is het lassen van het vijverfolie, want ik wil er geen plooien in hebben. Het punt is echter, dat het een nogal dure grap is. Ik vraag mij dus af of ik dat folielassen niet zelf kan doen?

Tot slot: misschien, dat ik ooit nog overstap op slechts één koi soort, bijvoorbeeld de Go Sanke, dat geeft namelijk wat meer rust in de vijver. Dat wil zeggen voor 80% de andere 20% voor andere koi’s die daarbij passen, zoals de benigoi waar ik er 2 van heb. Dit tot zover mijn verhaal over het houden van koi’s.

Conclusie: een te gekke hobby, waar je nooit over uitgeleerd en uitgesproken raakt.

Groet,

Fred Schoolderman

Vond je dit artikel nuttig ? laat even een reactie achter:

Nog geen reacties op Koivijver-Fred-Schoolderman